De Tulpenrallye rijdt sinds 1949 — de oudste en grootste klassieke autorally van Nederland. Tienduizenden kilometers zijn afgelegd door duizenden rally-equipes: grotendeels door Frankrijk, het land dat centraal staat in de geschiedenis van de Tulpenrallye. Prachtige ervaringen, vriendschappen voor het leven, er is afgezien, veel werk verzet en er zijn sterke verhalen verteld.
Als bestuur van de Stichting Tulpenrallye zijn wij trots op de prachtige historie van dit mooie evenement en bewaken wij het erfgoed dat door onze voorgangers Piet Nortier, Maurice Gatsonides en Lex van Strien is gecreëerd. Het unieke karakter van de Tulpenrallye wordt veilig gesteld door alle vrijwilligers die betrokken zijn bij de organisatie.
In 1948 spreekt Maurice (Maus) Gatsonides, Nederlands meest bekende rallyrijder op dat moment, na afloop van een Alpen Tour Rally de Franse Simcarijder Marc Angelvin. Onder het drinken van een glas goede wijn wordt er besproken waarom er in Nederland nog geen internationale rally’s worden verreden. Gatso brengt op dat er in de Lage Landen geen bergen zijn om rally’s te rijden. Angelvin heeft toen gezegd dat je vanuit Nederland overal naar toe kunt rijden en dat de Tulpen een mooi symbool zouden kunnen zijn voor een rally. In 1949 wordt door de Regionale Automobiel Club West (R.A.C.-WEST) een Rallye des Tulipes georganiseerd. De grondslag van de rally lag dus in Frankrijk en vandaar de naam Tulpenrallye met een e aan het einde. Met 159 equipes aan de start werd dit evenement direct een succes en een rijke traditie was geboren. Gatso was uiteraard bij de organisatie betrokken maar het grote werk werd gedaan door Lex van Strien, Jos van Calsteren, Jaques Lioni en door “Mr. Tulpenrallye” Piet Nortier.
De eerste Tulpenrallye in 1949 wordt verreden als een sterrit vanuit diverse startplaatsen. Met 159 auto’s aan de start (156 aan de finish) mag de organisatie zich direct verheugen in een grote belangstelling. Het creëren van voldoende uitdagingen en daarmee een klassement, is de eerste jaren niet gemakkelijk. In de eerste editie arriveren 121 equipes zonder strafpunten aan de finish. De slotproef op het Circuit van Zandvoort is daarmee dan bepalend voor de uitslag. Noordwijk is vanaf het eerste jaar de finishplaats van de Tulpenrallye, en het dorp steekt veel energie in het ontvangen van de deelnemers. Het slotfeest in Grand Hotel “Huis ter Duin” wordt al snel bekend in Europe als een mooi feest. Met 281 equipes aan de start in het tweede jaar (1950) is dat direct de editie met het meeste aantal auto’s aan de start in de historie van het evenement. In de 3e editie zijn al 1000 mensen betrokken bij de organisatie van de Tulpenrallye en in veel edities in deze tijd heeft men te maken met de gevolgen van de strenge winters uit die tijd. In 1953 zijn Graaf Hugo van Zuylen van Nijevelt en Frans Eschauzier de eerste Nederlandse winnaars van de Tulpenrallye. Vanaf 1954 krijgt de organisatie het gevoel dat zij een concept heeft ontwikkeld waarin alle deelnemers voldoende uitdagingen vinden en er gedurende de rally een klassement wordt gemaakt. Vanaf 1957 wordt het aantal aanlooproutes verminderd en in 1959 wordt hier helemaal afscheid van genomen. De editie van 1959 is te zwaar voor veel deelnemers.
In 1960 verschijnen 204 equipes aan de start, en daaronder steeds meer fabrieksequipes en de eerste 3 edities van de ’60 er jaren behoren tot de mooiste edities uit de geschiedenis. Monaco is in deze edities steeds het keerpunt van de Tulpenrallye. Door de aanzienlijke commerciële belangen van de auto-fabrikanten, wordt er in elke editie een felle strijd geleverd en behoren combines tot de tactieken die worden toegepast. Vanaf 1963 stelt de Franse overheid wat beperkingen aan de ondersteuning van het evenement en wordt er niet meer helemaal naar het zuiden van Frankrijk gereden; In de Jura en Vogezen zijn echter voldoende andere uitdagingen te vinden. In 1965 wordt de amateur-klasse ingesteld om de privé rijders een eigen klassement te geven, dat los staat van de fabrieksauto’s in het Europees Kampioenschap. Vanaf 1966 ontstaan de eerste financiële uitdagingen wanneer de Franse overheid betaald wil worden en er maar net voldoende sponsoring is. Toch is de editie van 1966 éen van de meest succesvolle edities uit de geschiedenis van het evenement. Rauno Altonen en Henry Liddon winnen met BMC Cooper. In 1967 wordt nieuwe sponsoring gevonden en wordt de organisatie verder geprofessionaliseerd. In 1968 behoort ‘de Tulp’’ samen met de Monte Carlo Rally tot de belangrijkste rally’s van het EK en de deelnemers zien de 20e editie als de beste Tulpenrallye tot op dat moment.
Piet Nortier is ziek geworden en trekt zich in 1969 terug uit de organisatie. De rally moet op een andere leest geschoeid worden. Het verkeer op de openbare weg wordt steeds drukker, de voorschriften van de verschillende overheden leveren steeds meer beperkingen op en het is niet eenvoudig om het evenement financieel rond te krijgen. In 1969 verliest de Tulpenrallye de EK status en wordt er vanuit Rotterdam gestart en gefinisht. Ook in 1970 wordt op basis van hetzelfde concept gereden en een aantal DAF’s, ingezet door de Nederlandse fabriek, maakt indruk in deze editie. Als gevolg van de eerder genoemde uitdagingen lukt het niet om in 1971 en 1972 een Tulpenrallye te organiseren. Na 22 edities met steeds meer succes is dat een grote aderlating. In 1973 wordt in samenwerking met Autovisie een nieuwe organisatie opgericht en wordt er een rally georganiseerd vanuit Warschau in Polen. De communicatie is een grote uitdaging en aan de finish zijn er veel protesten. Het initiatief krijgt geen vervolg, waardoor er in 1973 weer geen Tulpenrallye wordt verreden. In 1974 nemen André Jetten en Bob de Jong het initiatief vanuit de Nederlandse Rally Stichting om een Tulpenrallye die helemaal op Nederlandse bodem wordt verreden te organiseren. De rally wordt in korte tijd georganiseerd, verloopt behoorlijk goed maar krijgt toch geen vervolg. Ook in 1975 geen Tulpenrallye.
Vanaf 1976 neemt de STAR organisatie de Tulpenrallye over. Gulf wordt een belangrijke sponsor en dankzij de inbreng van hen worden er drie aantrekkelijke edities georganiseerd. Start en finish vinden plaats in Rotterdam en de route bestaat grotendeels uit klassementsproeven in zowel België als Nederland. De rally krijgt weer een belangrijk deel van de glans terug, mede door de deelname van een aantal fabrieksauto’s. De discussies over het wel of niet legaal verkennen van de proeven, leiden tot verschillende discussies en protesten. Na de 1978-editie geeft de STAR organisatie aan niet verder te willen met de organisatie van de Tulpenrallye. De Amerfoortse Motor en Automobiel Club A.M.A.C. neemt de organisatie dan over. Zij combineert, onder leiding van voorzitter en wedstrijdleider Kees Stoel, de bekende Tulpenrallye vanaf het najaar van 1979 met de AMAC Rally die al een aantal jaren met succes wordt georganiseerd op dat moment. De rally bestaat helemaal uit klassementsproeven in een compact gebeid, met start en finish in Amersfoort. Met 75 equipes aan de start is dit één van de kleinste Tulpenrallye’s uit de geschiedenis, maar het levert voldoende basis op om verder te gaan. In 1980 zijn er al weer 112 equipes aan de start, maar in 1981 lukt het toch weer niet om een Tulpenrallye te organiseren en blijft de 30e editie van het evenement uit. In 1982 vindt die dan wel plaats, en lanceert de A.M.A.C. een nieuw concept. Alle klassementsproeven in een zeer compact gebied, start en finish op dezelfde dag en vanuit Barneveld. De klassementsproeven op de militaire terreinen van de Vlasakkers, Soesterberg, Stroe en Harskamp spelen een belangrijke rol in de Tulpenrallye. Het concept slaat bijzonder snel aan en mede omdat de Nederlandse auto-importeurs op dat moment het Nederlands rally-kampioenschap actief ondersteunen, beleeft het evenement al snel een tweed glorie-periode. Er komt een groot aantal toonaangevende buitenlandse deelnemers aan de start, volgend de politie staan er zo’n 100.000 toeschouwers langs de proeven en het evenement mag zich verheugen in een bijzonder grote media-belangstelling. John Bosch wint de Tulpenrallye bij zijn debuut in 1985 in een Audi Quattro en scoort tot 1991 vier overwinningen. Aan het einde van de ’80 er jaren komt hier een einde aan. Het wordt steeds moeilijker om de ontheffingen voor de klassementsproeven te krijgen, de Barneveldse politie wil een vergoeding voor alle kosten en de financiële basis van het evenement wordt steeds moeilijker. In 1990 lukt het niet om de Tulpenrallye te organiseren en met de editie van 1991 komt er een einde aan de tweede bloei-periode van de Tulpenrallye.
De A.M.A.C besluit dan om rally’s te gaan organiseren voor het F.I.A. Europees Kampioenschap voor klassieke rally auto’s. Het eerste jaar telt het evenement daar nog niet voor mee, maar in het tweede jaar wel. De rally wordt verreden over afgesloten klassementsproeven die door de rally-klasse op snelheid worden verreden en door de regularity klasse op basis van een vooraf vastgestelde gemiddelde snelheid. Start en finish zijn vanuit Barneveld en de rally wordt over twee dagen verreden Beide edities worden gewonnen door Peter van Merksteijn en Hans van Beek met Porsche. Het lukt de organisatie niet om het aantal deelnemers omhoog te krijgen en na twee edities wordt besloten om dit concept te verlaten.
Voorzitter Kees Stoel kondigt aan dat er vanaf 1994 een regelmatigheidsrally voor klassieke auto’s zal worden verreden. Start en finish zijn vanuit Noordwijk, waar de rally voor het eerst sinds 1968 terugkeert. De route gaat helemaal over de openbare weg, op basis van kaartlezen waarbij de routes uit de succesvolle ’60 er jaren zoveel mogelijk worden benaderd. Het concept slaat direct bijzonder goed aan, met 155 inschrijvingen in 1994. In 1997 zijn er al meer dan 200 inschrijvingen. De route is ieder jaar anders en er ontstaat al snel een grote groep deelnemers die ieder jaar meedoet. Hoewel het evenement wellicht iets minder sportief en wat meer toeristisch van aard wordt, mag de Tulpenrallye zich al snel in een grote belangstelling verheugen. De derde bloei-periode is aangebroken en naar aanleiding van het succes van de Tulpenrallye worden er steeds meer regelmatigheidsrally’s voor klassieke auto’s georganiseerd. In 1999 wordt stilgestaan bij 50 jaar Tulpenrallye en loopt de route vanuit Noordwijk naar de Funkturm in Berlijn en van daaruit weer terug naar Noordwijk. In 2001 wint Bert Dolk (na zijn overwinning in 1973) de Tulpenrallye. In dat jaar neemt Abe van den Brink de rol van wedstrijdleider over van Kees Stoel. Bij de 50e editie van de Tulpenrallye in 2003 wordt er voor het eerst in het buitenland gestart en vanaf dat moment starten alle historische Tulpenrallye’s in het buitenland, met de finish nog steeds in Noordwijk. Bert Dolk herhaalt zijn overwinning tussen 2004 en 2006 en wordt daarmee met 5 overwinningen de meest succesvolle deelnemer aan de Tulpenrallye. In 2013 wordt de 60e editie van de Tulpenrallye gevierd met een route die in Noordwijk start en na 6 dagen rally rijden finisht op de Boulevard d’Anglais in Nice. In dat jaar neemt Frank Pauli de rol van voorzitter over van Abe van den Brink, die wedstrijdleider blijft. In 2015 overlijdt Kees Stoel, ere-voorzitter van de Tulpenrallye. Sinds 1979 heeft hij een belangrijke rol gespeeld in de organisatie van de Tulpenrallye. De 70e editie van “de Tulp” rijdt in zes dagen van de start bij het Guggenheim museum in Bilbao in Spanje, naar de finish bij Hotel le Grand Pavillon in Parijs-Chantilly in Frankrijk.
